PopCorn

Ang tagal ko na palang hindi naga-update ng blog ko. Binalak ko noon na mag-update sana, pero nung binasa ko yung pinakahuli kong sinulat, napag-isipan kong huwag nang i-post kasi tungkol pa iyon sa pagpapagupit ko ng buhok. Yup, maiksi na ang buhok ko. Nagmukha daw akong bata. Bumata ng 20 years... so ibig sabihin mukha akong 2 years old?

More or less, ganito ang histura ko ngayon. Kuha yan sa trabaho ko (thanks Lizzie), at siguro sa ayos ko eh mukhang hindi mahirap hulaan kung anong trabaho ko ngayon. Ok lang naman. Medyo malayo sa bahay. Kaya pa naman, at mukhang nakakasanayan ko na. Naging mahirap ang adjustment sa umpisa pero gaya nga ng sinabi ko mukhang nasasanay na nga ako sa trabaho ko at mukhang mas makakasanayan pa.

Sa hindi sinasadyang pagkakataon eh mukhang nagbunga naman nang hindi sinasadya ang mga pinaggagagawa ko sa trabaho. Siguro magiging mayabang ang dating ko, pero tandaan mo na blog ko ito at wala kang pakialam sa kung ano man ang isusulat ko dito. Loko lang. Pero gusto ko rin naman ipagmalaki kahit pano na nagkaron ako ng "achievement" sa trabaho ko. After only a month on the floor, I was able to make it as the top agent for customer satisfaction. Nagulat ako kasi nung minsang pagkadating ko sa trabaho bigla na lang itinuro sa kin ng mga wavemates ko na nasa bulletin board ang name ko. Nabigla naman ako kasi hindi ko naman kasi pinapansin ang board na yun. Ewan ko, pero iniisip ko talaga na "tsamba" lang ang achievement na yon kasi parang magulo kasi ang sistema ng pagpapadala ng mga surveys sa mga Kano kung saan nire-rate nila kung gano sila ka-satisfied sa tech support na pino-provide namin. Pero sabi ni Boss Ged, hindi daw tsambahan lang yun. Hmm. Ewan. Basta ok na rin yun, at least blessing na rin kahit papano. Anyways, salamat sa mga Kano na nasiyahan sa kin.

Hindi ko alam kung tatagal ako sa trabaho na to. Kahit na sabihin nila na malaki ang sweldo, pero may ilan pa ring mga bagay na nagpapahiwatig na hindi para sa kin ang trabahong ito:

1. Malayo ang lugar ng trabaho. Taga-malolos ako at ang work ko ay sa Commonwealth, QC pa. Medyo nakakapagod din magbyahe.
   
2. Malaking bahagi ng sweldo ko ay halos napupunta sa pamasahe.
   
3. Medyo walang work-life balance
   
4. Graveyard shift lagi

Syempre alam ko na sa umpisa pa lang na talagang pang-gabi ang trabahong ito, kaya pwede natin syang alisin sa listahan. Siguro ang talagang dahilan dyan eh yung pagiging malayo ng trabaho sa bahay. Sabi nga ng ka-trabaho ko, kelangan ang pamasahe mo lang papunta sa work ay 10% lang ng sweldo mo. Kung tutuusin, halos 30-40% ng sweldo ko ay napupunta lang sa pamasahe. Ako na rin ang nagbabayad ng bills sa bahay at ilan pang gastusin. At kung may matitira man sa kin eh konti lang.

Binalak ko noon na magresign na sa katapusan ng Nobyembre, pero naisip ko na saka na. Titiisin ko muna hanggang sa ma-regular ako (hopefully), and by then sana magkaron ng increase sa sweldo ko at baka makapagrent na lang siguro ng bahay or kwarto malapit sa trabaho.

Sa ngayon, nakikita ko pa ang sarili ko sa ganitong trabaho sa susunod pang mga buwan. Pero kailangang makapagdesisyon ako kung ito ba talaga ang gusto ko. Ewan, malamang may iba pang magandang trabaho dyan, pero sa ngayon, hindi ko masasabi na masaya ako at kuntento sa kung anong meron ako ngayon. Siguro ganun na nga talaga ang mga tao, walang kasiyahan sa buhay. Ü

"WHERE IS THAT???" Duh.

Isang araw:

"Okay (she pronounces this as /o-kUHy/ or whatever for some weird reasons which is kind of irritating and distracting), so who among you lives far from here?"

Isa ako sa mga nagtaas ng kamay. May mga nagsabi ng FARview (Fairview). Meron ding taga Las Piñas.

"And you, where're you from?"

"MALOLOS!" Sagot ko naman ng buong dignidad at pagmamalaki.

"WHERE IS THATTT???"

Ay puta.

When Will [the*] Philippines Learn?

The issue about Artificial Family Planning has been a hot topic once again in the conservative and unreasonably over-religious Philippines. I don't know if it's just me but I so hate our catholic leaders there in Catholic Bishops' Conference of the Philippines (CBCP). Please don't get me wrong. I spent my first 12 school years in a catholic school and I definitely know what they are talking about. The thing is, they are so overreacting and they even threaten the law-makers who are pursuing the law about Family Planning to NOT expect any support from ALL catholic Filipinos in the next election. It feels like Spanish era where the friars were abusing the innocence of the budding catholic faith then of the Filipinos. We should learn from Rizal who fought these abuses. We Filipinos are not dumb. We definitely know our faith. Family Planning IS NOT a crime nor WRONG and abortion is NOT Family Planning. What the hell are those priests talking about?

In 1663, Galileo was accused of being an antichrist by the catholic leaders of his time because of his theory that the Earth moves around the Sun which opposed the theory then of the Roman Catholic Church that it is the other way around. In 1992, after 359 years, the Vatican through the late Pope John Paul II finally admitted that Galileo was right. The Vatican now maintains an astronomical observatory at the Pope's summer palace in Castelgandolfo.

Now, what's the point of me saying things about that Galileo affair which embarrassed the Church? Our local catholic leaders should get over their Spanish era-ish pretensions. And please, we have our own minds and we know our bible so stop controlling us catholic Filipinos!

Ang hirap mag-english.

* dinagdag ko na 'tong preposition na 'to, baka pagalitan ako ni Master Carl. Lol.

Paano Ko Nilulustay Ang Isang Araw

Maswerte na siguro kung 8am, pero between 9 – 11am usually nagigising ako. Mumog. Punta ng cr, tapos timpla ng kape. Ang almusal ko eh depende kung pumunta ang lola ko ng palengke: minsan puto, suman, nilupak, kalamay, cassava cake, spageti, palabok, goto. Pag walang nagpunta ng palengke, simpleng pandesal lang ang kinakain ko na minsan isasahok ko pa sa kape. Walang mahilig sa mga palaman dito. Ako ok lang. Minsan gumagawa ako ng palaman na pinaghalong mayonnaise at liver spread. Simple lang ang paggawa, paghaluin mo lang ang liver spread saka mayonnaise, at pagkatapos eh isasalin ko sa kung ano mang garapon na makikita ko. Masarap, pramis! Minsan din gumagawa ako ng chicken sandwich spread. Mahilig akong magluto at gumawa ng kung anu-anong makakain, pero ibang topic na yata ito. Hehe.

Pagkatapos kong kumain, minsan lalabas ako at makikipagharutan sa mga aso. Minsan pinapakain ko din ng pandesal.

Maliligo na ko pagkatapos. Minsan kahit gano ako kabusog eh pinipilit kong kumain ng lunch ng alas-dose ng tanghali. Minsan ako nagluluto ng lunch namin. Natutunan ko sa pamamagitan ng kapangyarihan ng internet ang magluto ng adobo, sinigang, pork steak, binagoongan, baboy na may gata, caldereta. Nagpaturo ako minsan magluto ng Bicol Express nung nasa Sorsogon ako, pero natuklasan ko na ang Bicol Express pala ay parang Bagoong na may gata, sili at pinong-hiwa ng taba ng baboy. In short, sawsawan. Akala ko kasi ulam yun. Ewan ko lang, baka nagkakamali rin ako. Hindi na 'ko nangahas pang magtanong kung ano talaga ang Bicol Express. Parang I just lost interest about it na. Pero, masarap! Sa Sorsogon din ako nakatikim (at nakakita) ng Dinuguan na may Macaroni. Akala ko nga nung una, isaw ng baboy 'yun. Pero sobrang lambot eh, kaya napag-alaman kong elbow macaroni nga iyon. Pero, masarap!

Ngayon pagkatapos ko mananghali ng bandang 1pm, magoonline na ko. aabutin yun ng mga hanggang 2:30pm. Minsan naman, nanonood din ako ng tibi. Ako na korni, pero nanonood ako ng Magdusa Ka! Ang daming mga namumutok na dibdib dun. LOL. At syempre pa may mga bonus na "maiinit" na tagpo! Wahaha!

Pag natatamad na ko manood ng tibi, naglalaro naman ako. Tapos ko na ang Silent Hill Origins. Silent Hill fan ako! Oki naman siya, as always NAKAKATAKOT at NAKAKAGULAT! Maganda siyang laruin kapag gabi o kaya sa madilim. Pero bago yun, natapos ko na rin ang Prince of Persia: Rival Swords. Oki rin, maganda at enjoy laruin! Inumpisahan ko naman laruin kelan lang yung Harry Potter and the Order of Phoenix, pero tinigilan ko na, boring kasi eh. Hindi ako mahilig sa mga online games, gastos kasi yun, lo-load-an mo pa! Corny naman yung mga free.

Pagdating ng 7 or 8pm (or pag nagutom ako sa kakalaro), hapunan na. Tapos nood ng news sa tibi. Then laro ulit. Pag byernes naman, i see to it na makakapanood ako ng Bubble Gang. Pag inantok, magaayos na ng sarili bago matulog. Yun lang!

More or less ganyan kadalasan ang nangyayari sa araw-araw sa buhay ko habang hinihintay ko pa ang paguumpisa ko sa trabaho. Pumirma ako ng kontrata sa trabaho ko noon pang June 10, pero magiistart pa ko sa July 28. Ang tagal. Kaya heto medyo nababato na sa bahay.

Pumasok na rin sa isip ko ang kumuha na ng passport hangga't tambay ako sa bahay. Walang kinalaman yun sa trabaho ko, gusto ko lang maging ready na may passport na ko. Yun lang! Pero naisip ko na saka na lang, pag may pera na ako at nagta-trabaho. Ayoko muna kasi gumastos hanggat hindi pa 'ko kumikita. Ayoko namang humingi ng pera sa nanay ko o sa kahit sino pa man para sa pangkuha ng passport.

Naisipan ko ring mag-gym ulit. Meron kasi malapit dito sa amin, pero tulad ng sabi ko, ayoko muna gumastos. Makakapaghintay naman yun.

Pero kung tutuusin nakakabato na talaga sa bahay. As in. Bato na ang utak ko, pati na yata puso. Yikes.

"Sa langit / may tagpuan din / at doon hihintayin / itong bato sa buhangin //"

Sounds familiar? Wala lang. Nabanggit ko kasi ang bato. Hayyyy. My brain needs a work-out.

Mike Enriquez, Hindi na Nakakatuwa!

Medyo napansin ko lately na itong si Mike Enriquez eh napapadalas ang pagki-clear ng boses on nationwide television at pagkatapos ay magsasabi ng kanyang trademark na "Excuse me po!". Hindi ko maintindihan kung marami bang nakabarang plema sa lalamunan nya o katatapos lang niyang kumain ng isang toneladang chocolate with almonds.

Naging suki na siya ng mga mahilig mag-spoof dahil sa kanyang gawi na iyon. Pero habang nagtatagal eh parang hindi na nakakatuwa at nakakatawa. Kung nagpapakyut siya, eh tigilan na niya. Sa tingin ko nga dapat magbakasyon muna siya at magpasuri sa doktor. Medyo nakaka-bother na kasi ang madalas niyang ginagawa na iyon. Kumbaga sa panonood ng pelikula (o kaya'y pakikipag-ano), kung kelan ka nasa climax [ng istorya] saka naman may biglang mangiistorbo dahil sa pag-"ehem". Badtrip diba?

Anyways, congrats kay Manny Pacquiao. Medyo natatawa lang ako sa mga clips na pinapalabas sa news (sa 24 Oras) partikular dun sa ipinapakita yung mansion ni Pacquiao kung saan nandoon ang kanyang MGA kamag-anak at MGA MALALAPIT na kaibigan. Ang DAMI kasi niyang mga MALALAPIT na kaibigan at kamag-anak. Siguradong-sigurado ako na noong naguumpisa pa si Manny eh wala ang mga yan. Tsk Tsk. Iba talaga ang nagagawa ng pera at popularidad.

Ü