I want to runaway with you
Take you to a place I knew
Oh I want you to feel
That I am something real
If I could just get over
This pain I’ve had from you
But still I would surrender
‘cause that’s just hard to do
Sometimes I wish
That you just did
Not come in to my life
‘cause the pain you brought
Gave me some thoughts
That in my heart ignite
Written 4th December 2004, 8:45pm
Sunday, July 24, 2005
If a Star Collides with Earth
If a star collides with earth
Will you save me from rebirth?
Will you reach your hand to me,
Offer me eternity?
If the sun fades out its light
Will you kiss me with the night?
Oh I know these are just dreams
Dreams of you in love with me.
Will you save me from rebirth?
Will you reach your hand to me,
Offer me eternity?
If the sun fades out its light
Will you kiss me with the night?
Oh I know these are just dreams
Dreams of you in love with me.
Written 23rd October 2003
Sunday, July 17, 2005
Asa
Mahirap umasa sa wala. Yun bang tipong akala mo meron, pero wala naman pala. Mahirap ding magpaasa sa isang taong umaasa sa isang bagay mula sa iyo pero alam mo naman sa sarili mong hindi mo kayang ibigay ang inaasahan niya.
Bakit nga ba nagkakaroon ng ganitong pangyayari? Siguro kapag naging malabo ang ugnayan nyo… yun bang nagpakita ka ng isang gesture (na natural lang sa’yo) pero akala tuloy nung pinapakitaan mo eh espesyal mo yung ipinakita para sa kanya. Misinterpretation of gestures ‘ika nga. O kaya naman sobrang mahal mo ang isang tao na halos sambahin mo na ng todo, kaya naman halos lahat ng gawin nya eh binibigyan mo ng kahulugan.
Naranasan ko nang UMASA at MAGPAASA. Parehong mahirap. Kaya nga minsan, parang nakakatakot magsalita. Nakakatakot gumalaw. Mahirap itanong sa isang tao kung pareho ba kayo ng iniisip o nararamdaman, tulad ng:
“Gusto kita… gusto mo rin ba ako?”
or
“Mahal kita… mahal mo rin ba ako?”
or
“Gusto kitang maging GF… gusto mo ba akong maging BF?”
or
“Natatae ako… ikaw ba? Tara, tae tayo.”
Swerte ka kung puro “OO” ang makukuha mong sagot sa mga katulad na tanong na yan. Kung “HINDI” ang makukuha mo, tiyak… 100%, luhaan ka. Pero kung “EWAN” ang sagot sa’yo, dyan ka magkakaproblema. Pero sabi nga nila, “Walang MASAMA kung SUSUBUKAN”. Ihanda mo nga lang ang sarili mo. Hope for the best but expect the worst. Haaaayyy… Sana maraming makabasa nito. Sana tamaan ka.
Bakit nga ba nagkakaroon ng ganitong pangyayari? Siguro kapag naging malabo ang ugnayan nyo… yun bang nagpakita ka ng isang gesture (na natural lang sa’yo) pero akala tuloy nung pinapakitaan mo eh espesyal mo yung ipinakita para sa kanya. Misinterpretation of gestures ‘ika nga. O kaya naman sobrang mahal mo ang isang tao na halos sambahin mo na ng todo, kaya naman halos lahat ng gawin nya eh binibigyan mo ng kahulugan.
Naranasan ko nang UMASA at MAGPAASA. Parehong mahirap. Kaya nga minsan, parang nakakatakot magsalita. Nakakatakot gumalaw. Mahirap itanong sa isang tao kung pareho ba kayo ng iniisip o nararamdaman, tulad ng:
“Gusto kita… gusto mo rin ba ako?”
or
“Mahal kita… mahal mo rin ba ako?”
or
“Gusto kitang maging GF… gusto mo ba akong maging BF?”
or
“Natatae ako… ikaw ba? Tara, tae tayo.”
Swerte ka kung puro “OO” ang makukuha mong sagot sa mga katulad na tanong na yan. Kung “HINDI” ang makukuha mo, tiyak… 100%, luhaan ka. Pero kung “EWAN” ang sagot sa’yo, dyan ka magkakaproblema. Pero sabi nga nila, “Walang MASAMA kung SUSUBUKAN”. Ihanda mo nga lang ang sarili mo. Hope for the best but expect the worst. Haaaayyy… Sana maraming makabasa nito. Sana tamaan ka.
Friday, July 15, 2005
Dalaga na si Sabel
Sensya na mga fans (meron ba), ngayon lang ulit ako nakapag-post! Nagtatanong kasi yung mga classmates ko kung bakit wala daw bago... o eto na!
Wala namang masyado nangyayari ngayon. Sa mga classmates ko, hindi ako nag-walk out kahapon ah!!! Kailangan ko lang kasi magbayad ng electric bill namin. Baka kasi isipin nyo napipikon ako. Ok lang sa kin yung tinutukso nyo 'ko kung kani-kanino, kahit nga sa Dean ng COE nili-link nyo na ako (HAYUP KA MANDAP)! Walang kaso sa kin yun, kasi ako din naman pinagti-tripan ko kayo (hehe!).
I'd like to take this opportunity to say hi to Sarah (a.k.a. SABEL). Naks naman, talagang "Dalaga na si Sabel"! Wahahaha!!!
Yun lang.
Wala namang masyado nangyayari ngayon. Sa mga classmates ko, hindi ako nag-walk out kahapon ah!!! Kailangan ko lang kasi magbayad ng electric bill namin. Baka kasi isipin nyo napipikon ako. Ok lang sa kin yung tinutukso nyo 'ko kung kani-kanino, kahit nga sa Dean ng COE nili-link nyo na ako (HAYUP KA MANDAP)! Walang kaso sa kin yun, kasi ako din naman pinagti-tripan ko kayo (hehe!).
I'd like to take this opportunity to say hi to Sarah (a.k.a. SABEL). Naks naman, talagang "Dalaga na si Sabel"! Wahahaha!!!
Yun lang.
Monday, June 20, 2005
Ngus
Birthday ko ngayon. Ok lang. Ayos lang naman kahit medyo wala ako sa mood. Ewan ko pero parang wala talaga akong ganang magcelebrate kanina. Actually para nga akong bibitayin kasi napansin kong halos lahat ng paborito kong pagkain nakain ko kaninang tanghalian, tulad ng isaw, chiken liver at sinigang na baboy. Tapos yung mga paborito kong kanta, kinanta sa isang noon time show. Ang galing nga eh. Parang it’s my day talaga. Medyo malungkot rin ang araw na to kasi wala akong celphone. Iniisip ko nga kung sinu-sino ang mga dapat sana ay nagtext sa kin para i-greet ako.
Sabi ni Jed nagalit daw siya sa kin kanina kasi inindyan ko siya (hehe!), pano ba naman ginawa ko pa yung assignment ko para sa Eng’ng Materials.
2 pm pumasok ako ng school. Pag-akyat ko ng 5th floor ng Eng’ng Bldng., nakita ko agad ang ilan sa mga classmates ko. Alam na nga pala nila yung birthday ko, kaya ayun nakangiti sila nung nakita ako papalapit sa kanila. Sa tingin ko, una nilang napansin yung buhok ko. Nagpagupit kasi ako. Pagkalapit ko sa kanila, bati dito bati doon… pero may isa sana akong taong gusto kong batiin ako, kaso hindi nya ko nabati. Siguro yun ang isa sa mga dahilan kung bakit wala akong gana… pero siguro hindi rin.
Pagkatapos ng klase (mga 6:30pm), nagyaya sila mandap na I blow-out ko daw sila. Ok lang naman sa kin. Pero balak ko muna talagang mag-isa sa birthday ko. Parang gusto ko nun pumunta sa isang lugar mag-isa. Gusto ko muna kasing isipin ang mga bagay-bagay na gumugulo sa isip ko. Gusto ko sanang mawala na ang mga yun, pero parang ayaw akong iwanan.
Well, napunta kami sa jollibee. Ayun nag-treat ako. Kasama ko sila Pau, Jed, Karla, Erx, Mandap at Tune. Kasama din dapat si Roy kaso biglang nawala. Ewan ko ba dun, ayaw yata ng libre. Napansin nilang hindi ako masaya. These past few days naging ganun yung mood ko. Pero once in a while hindi naman.
Sabi ko nga huwag muna sila umuwi kaso medyo strict ang parents nung ibang kasama namin. Sa amin nila Tune at Mandap, ok lang na gabihin. Sayang wala sila Sarah, masarap pa naman silang kasama sa mga ganung lakad, game sila kahit gabihin.
Umalis kami sa jabi mga 8:15pm. Naiwan kami nila Tune at Mandap. Ayoko pang umuwi nun, kaya nagyaya ako sa ibang lugar, kaso… nakakainis ang syudad ng Malolos! Walang thrill!!! Balak sana namin pumunta sa isang music lounge/bar kaso hindi pwde kasi may pasok pa kami kinabukasan. Tumambay na lang kami malapit sa glitters tapos naghiwa-hiwalay na kami ng landas mga bandang 9:15pm.
Sabi ni Jed nagalit daw siya sa kin kanina kasi inindyan ko siya (hehe!), pano ba naman ginawa ko pa yung assignment ko para sa Eng’ng Materials.
2 pm pumasok ako ng school. Pag-akyat ko ng 5th floor ng Eng’ng Bldng., nakita ko agad ang ilan sa mga classmates ko. Alam na nga pala nila yung birthday ko, kaya ayun nakangiti sila nung nakita ako papalapit sa kanila. Sa tingin ko, una nilang napansin yung buhok ko. Nagpagupit kasi ako. Pagkalapit ko sa kanila, bati dito bati doon… pero may isa sana akong taong gusto kong batiin ako, kaso hindi nya ko nabati. Siguro yun ang isa sa mga dahilan kung bakit wala akong gana… pero siguro hindi rin.
Pagkatapos ng klase (mga 6:30pm), nagyaya sila mandap na I blow-out ko daw sila. Ok lang naman sa kin. Pero balak ko muna talagang mag-isa sa birthday ko. Parang gusto ko nun pumunta sa isang lugar mag-isa. Gusto ko muna kasing isipin ang mga bagay-bagay na gumugulo sa isip ko. Gusto ko sanang mawala na ang mga yun, pero parang ayaw akong iwanan.
Well, napunta kami sa jollibee. Ayun nag-treat ako. Kasama ko sila Pau, Jed, Karla, Erx, Mandap at Tune. Kasama din dapat si Roy kaso biglang nawala. Ewan ko ba dun, ayaw yata ng libre. Napansin nilang hindi ako masaya. These past few days naging ganun yung mood ko. Pero once in a while hindi naman.
Sabi ko nga huwag muna sila umuwi kaso medyo strict ang parents nung ibang kasama namin. Sa amin nila Tune at Mandap, ok lang na gabihin. Sayang wala sila Sarah, masarap pa naman silang kasama sa mga ganung lakad, game sila kahit gabihin.
Umalis kami sa jabi mga 8:15pm. Naiwan kami nila Tune at Mandap. Ayoko pang umuwi nun, kaya nagyaya ako sa ibang lugar, kaso… nakakainis ang syudad ng Malolos! Walang thrill!!! Balak sana namin pumunta sa isang music lounge/bar kaso hindi pwde kasi may pasok pa kami kinabukasan. Tumambay na lang kami malapit sa glitters tapos naghiwa-hiwalay na kami ng landas mga bandang 9:15pm.
Hindi ko masyadong na-enjoy ang birthday ko ngayon. Ewan. Mahirap kasi magsaya kung hindi ka naman talaga masaya. Mahirap mag-celebrate ng may pinoproblema ka, lalo na’t kung ang pinoproblema mo ay tao, at lalo na kung ang taong yun ay… HAPPY BIRTHDAY NA LANG SA ‘KIN!
Subscribe to:
Posts (Atom)