Thursday, May 15, 2008

Isang Patalastas

Haay. Talagang medyo naaasar na ko sa sarili ko.

Tatlong (plus one) posts sana ang nakahilera ngayon para ilagay sa aking blog subalit naka-save lamang ang mga ito sa aking kompyuter. Hindi ko matapos-tapos ang mga posts na iyon dahil sa tuwing inuumpisahan ko ang isang post eh bigla naman akong makakaisip ng ibang topic and i'll jump right into writing another post about it right away, na hindi rin matatapos dahil makakaisip na naman ako ng ibang bagay. Haay, ang gulo ng isip ko!

Pero actually, baka tinatamad lang ako. Hehe.

Abangan ang mga sumusunod na posts sa darating na mga araw o taon:

  1. Before and After
  2. Karera, ATBP.
  3. Mga Gabay sa Pagiging Isang Mabuting Mamamayan
  4. Sikat ang Vagina ni Vincent

Sabi nga nila, Patience is a virtue, kaya sana kahit abutin ng limang taon bago ulit ako sipagin na mag-update eh may mga bumibisita pa rin sa blog ko.

Salamat sa inyo! Ü

Monday, May 05, 2008

Courage

Mixed emotions.

Masaya ako dahil sa wakas ay nagawa ko ang isang bagay na akala ko nung una ay imposible kong magawa. Magaan sa pakiramdam, dahil alam kong sa kabila ng lahat ay walang nagbago. Maraming salamat sa'yo. Napakalaking bagay para sa kin ang nagawa kong iyon. Isang kaganapan na hindi ko makakalimutan.

Kilala mo kung sino ka, at alam kong nababasa mo ito. Alam kong naguguluhan ka sa mga bagay-bagay ngayon, pero masaya ako na nandyan ka pa rin. Maraming salamat. Ü

Tuesday, January 01, 2008

Lots of Pain


Dolores O'Riordan released her first solo album few months ago and i can't accept it myself that I was the last to know!

She IS (not was, cuz i think she didn't leave after all) the vocals of The Cranberries, and yes I'm a fan of them since Zombie which is one of their biggest hits in the mid 90s (siguro '95 yun, grade 2 yata ako nun... kitams, bata pa lang adik na). At first I thought that they're goin to disband and all but she said they (including Noel Hogan) were just pursuing some solo stuff.

Anyways Dolores' album is entitled Are You Listening? and I personally think that the album is a "softer" version of her but still I cannot deny the fact that it still has that touch of The Cranberries. Their signature dark-mood tune (which is what I like about this band) is evident in the track October. The first single off her album is Ordinary Day which sounds like a mother-talkin-to-daughter tune... not suprising cuz she has been a mother for quite some years now. My favorite track from the album is When We Were Young.

I remember that the first album that i ever bought was the greatest hits album Stars: The Best of The Cranberries 1992-2002 (3rd Year HS pa ko nun). That was a cassette tape. Pero Original! Haha! Anyways, I think I'd like to get a copy of Dolores' first solo album but I think it's not yet released here in Asia (at saka mahal, hindi ko afford). I hope I can get it from Limewire and put it in my iPod instead.

Anyways, did you know that dolor is a spanish word which means pain? The plural of it is dolores so i guess it means "lots of pain".

Geez, what a painful name.

Tuesday, December 04, 2007

Top 10 Anything: Street Foods

Masyado ako na-inspired nung nag-food trip kami kahapon sa bayan [ng Malolos] nila Nani at RC kasama sila Bhing, Mae, Moe saka si Rio, kaya naman naisipan kong ibahagi ang aking Top 10 Street Foods! I'm counting from 10 to 1 so start na tayo sa number 10!

10 Fishball + Kikyam + Hotdog

Actually wala ako masyadong hilig talaga sa fishball. Para kasing walang lasa unless isasawsaw mo sa mga sawsawan. Mabuti pa ang kikyam kahit pano may lasa. Yung hotdog pwede na rin, kaya lang syempre may kamahalan ito compared sa mga fishball at kikyam. Kaya ko sila pinagsamasama sa rank 10, eh kasi sama-sama mo naman sila makikita sa tindero ng fishball.Hindi ko na sinama yung squidball at chicken nuggets kasi parang pare-pareho lang ng lasa, nagkaiba lang ng shape at tawag. Kaya kapag may nakita kang bagong variety sa suki mong tindero ng fishball (let's say hito ball o kaya ostrich nuggets), wag kang mabigla.




9 Stray Mami

Naks. Maming-gala ang tawag dyan ng nakararami. Pero actually "mami" lang naman talaga ang tawag dyan. Tinawag siyang maming-gala kasi merong wheels ang mamihan na 'to. Madalas ako kumain nito nung first year college ako. Ewan ko, kasi yun ang trip namin kainin dati. Karaniwan beef ang sahog nito, enriched with vetsin. Peyborit ko 'to lagyan ng hotsauce. Best served with monay. Pero nung huli kong kain ng mami, sinabayan ko ng burger. Nga pala, meron nang mga "resident mami", matatagpuan nyo sila malapit sa mini-forest, sa bandang likuran ng Max's (Malolos). Hindi ako masyado nasisiyahan sa mami, kaya dito siya sa 9th spot!



8 Calamares

Siguro marami magtatanong ng "Bakit 8th lang ang kalamares??? Sarap kaya nun!"

Pero siguro naman narinig mo na ang Formaldehyde? Kung hindi ka pamilyar dun, hindi kita masisisi kasi mas kilala yun sa tawag na Formalin. Ano masarap pa ba?

Sa totoo lang, hindi naman dahil sa issue na may formalin ang mga kalamares kaya nilagay ko siya sa 8th spot (ang mga nagkakalat daw ng issue na may formalin ang kalamares eh yung mga nagtitinda ng provent, lol). Parang medyo nakakasawa kasi ito. Saka mahirap nguyain. Noong bata pa ko hindi ako kumakain ng pusit kasi natatakot ako sa hitsura, lalo na sa mga tentacles. Napilitan lang ako tikman nun kasi wala nang ibang ulam kundi iyon nung panahong yon. Nagustuhan ko naman. Kaya naman nung nauso ang kalamares, talagang hinanting ko sa bayan. Ok naman. Pero narealize ko na mas masarap yung mga pusit na nasa lata.



7 Provent

Minsan nung nasa jeep ako pauwi galing ng skul hindi ko sinasadyang makinig sa munting diskusyon ng magkakaibigan na ito:

Girl1: "Huy, natikman mo na ba yung ano... yung tinitinda dun sa bayan?"

Girl2: "Alin dun?"

Girl1: "Yung masarap! Yung bilog-bilog na balun-balunan yata yun?"

Girl2: "Ah...!"

Girl1: "Alam mo tawag dun?"

Girl2: "Hinde."

Girl3: "Chicken pops!"

Girl1: "Ows?"

Girl3: "Yun ang alam kong tawag dun."

Girl1: "Bakit si ano, iba ang tawag dun?"

Girl3: "Ganun? Ano tawag ni ano dun?"

Girl1: "Mata ng dragon!"

Girl3: "Wahaha!!!"

Girl2: "Wahaha!!!"

Girl3: "Eh bakit naman ganun tawag ni ano dun?"

Girl1: "Wala lang! Hindi niya kasi alam tawag dun! Wahaha!"

Medyo nangiti ako sa kanilang munting usapan. Sasabat sana ako na "provent" ang tawag sa pagkain na yun, kaya lang baka tanungin pa kung bakit "provent" ang tawag, eh hindi ko naman talaga alam...

...pero ngayon, inalam ko na.

+-- Mission Provent --+

1. Alamin muna ang english ng balun-balunan
Noong minsang active pa ko sa chatrooms, meron akong nakausap na kumukuha ng kursong Veterinary Medicine. Out of nowhere parang napunta ang usapan namin sa street foods, so nabanggit ko ang provent.

Qreux: "Alam mo yung provent?"

Vet: "Ah... yung chicken gizzard!"

Qreux: (nosebleed)

2. Mag-research tungkol sa Gizzard sa internet
Etymology (from wikipedia.com)
The word "gizzard" comes from the Middle English giser, which derives from a similar word in Old French, and earlier from the Vulgar Latin "*gicerium", which follows from the Latin word "gigeria", meaning cooked entrails of poultry. The Latin word "gigeria" probably is derived from the Persian word for liver, which is "jigar".

Structure (from wikipedia.com)
Birds swallow food and store it in their crop if necessary. Then the food passes into their glandular stomach, also called the proventriculus, which is also sometimes referred to as the true stomach. This is the secretory part of the stomach.

3. Conclusion
Medyo magulo pa rin, pero sa tingin ko ang provent ay nanggaling sa word na proventriculus. Pero ang proventriculus ay iba sa gizzard diba... kaya medyo magulo pa rin. Pero siguro naisip ng nakaimbento ng provent na mas magandang pakinggan ang short-cut ng proventriculus (provent) kesa sa short-cut ng gizzard (uhmm...gizz?).

Qreux: "Mamang tindero, pabili nga po ng gizz."

Panget nga.



6 Kamote Q

Peyborit ko ang Kamote Q. Nung nagji-gym pa ko (miss ko na) noong unang panahon, napag-alaman kong maganda sa development ng muscles ang kamote. Kaya naman lalo kong naging peyborit ito. Kaya lang medyo may adverse epek sya, lagi mo maeexperience na maglabas ng kakaibang hangin mula sa iyong... ah basta dun.

Pero kahit na peyborit ko ang Kamote Q, mas gusto ko 'to kinakain sa bahay.



5 Mani

Gusto ko rin kumain ng mani (no pun intended). Mas gusto ko yung fried, kesa dun sa nilaga. Peyborit kasi ng nanay ko yung mani kaya siguro naging peyborit ko na rin. Pero tulad ng Kamote Q, mas gusto ko kumain ng mani sa bahay (again, no pun intended lol).




4 Mangga

Oo, yung manggang hilaw. Ewan ko pero gusto ko ng mangga. Gusto ko kasi nung asim, crisp, at saka yung combination ng alat, konting tamis at anghang ng bagoong! Yum!

Pero tulad ng sabi ng mga matatanda, huwag kakain ng manggang hilaw kapag walang laman ang tiyan. Wala namang masama kung susundin, kaya kapag trip kong kumain ng mangga sa may malapit sa bsu, sinisiguro kong hindi ako gutom. Hindi ko naman trip kumain ng mangga araw-araw, minsan lang naman pag gusto ko--at kapag hindi ako gutom.



3 Chicken Skin

Waaah! Isa yata 'to sa mga guilty pleasures ko, haha! I remember nung unang nauso to sa bayan [ng Malolos] at isa pa lang nagtitinda nito nun, talagang it was selling like hot cakes! Sobrang dami talaga ng bumibili nito nun... as in! Asar nga ako dati kapag nauunahan akong pagbentahan. Minsan din trip ko ulamin ang chicken skin, yun lang ulam ko solb na ko.

Pero dati yun. Hindi naman ako madalas bumili ng chicken skin nun kasi syempre alam ko naman ang masamang epekto nito kapag laging kumakain nito. Actually ngayon dinededma ko na lang ang chicken skin kasi hindi masarap yung mga version ngayon. Pero isa pang dahilan eh nag-iingat ako para hindi ma-stroke! lol



2 Crunchy

Malamang bago lang to sa pandinig nyo. Pero sigurado akong nakatikim or nakakita na kayo ng crunchy.

Actually imbento ko lang ang tawag na crunchy sa pagkain na to kasi hindi ko alam ang tawag. Ito yung isaw ng baboy (yata) na deep fried na medyo hindi maganda ang amoy habang niluluto. Pero pag natikman mo, talaga namang heaven (LOL)! Enriched with vetsin din 'to. Ang unang tikim ko nga sa crunchy eh first year HS pa yata ako. Pinatikim lang 'to sa kin ng kapatid ng lola ko. Medyo nawirdohan pa nga ako sa hitsura, akala ko kasi suso (yung snail, hindi yung kung ano man yung una mong naisip). Tinanong ko pa nga that time kung ano tawag dun, ang sabi lang niya "Basta tikman mo!" Hindi niya rin siguro alam. Pero nagustuhan ko naman. Apir.

Kung curious kayo sa crunchy, punta kayo minsan sa bayan mga 2pm. Makikita nyo yung nagtitinda ng crunchy malapit sa Maunlad Mall 1, dun sa tayaan ng lotto.



1 Isaw

Yay! Isaw nga ang nagwagi sa aking Top 10 Street Foods!

Ewan, pero all-time fave ko ang isaw (ng manok). Medyo nawirdohan pa ko sa hitsura nito nung una akong makakita ng isaw na iniihaw sa may kalsada. Natatakot pa ko bumili nun kasi akala ko bulate na pinutulan ng ulo at buntot saka walang-awang tinuhog ng stick. Nung unang tikim ko nung bata pa ko, nagustuhan ko naman. At simula nun laging isaw ang binibili ko sa mga ihawan. Nakatikim na rin ako ng betamax (yung dugo ng manok), saka yung isaw ng baboy... pero para sa kin da best pa rin ang isaw ng manok.

Nung nag-food trip kami kahapon sa bayan halos isaw ang tinira ko. Mas gusto ko kasi yung isaw sa bayan kasi ang daming sibuyas ng sawsawan, kaya naman ang saya-saya mag-food trip sa bayan.



Ilan lamang ang mga yan sa mga street foods na natikman ko na at nagustuhan. Meron pang iba but they did not make it to my top ten list, tulad ng prosti (aka Frostee, hindi ko alam kung bakit pero talamak 'to sa bsu pero kinonsider ko na rin bilang isa sa mga street foods), barbecue, siomai, siopao at mais. Gusto ko rin ang mga yun (lahat naman yata gusto ko eh) pero sampu lang talaga ang kasya sa top ten eh!

Ngayon hindi na 'ko masyadong nagkakakain ng mga street foods kasi medyo naging health conscious ako lately. Pero inuupakan ko naman once na may magyaya ng food trip sa bayan (hehe parang wala rin pala, may pa-health-health conscious pa kong nalalaman).

Napagtanto ko na sadya nga namang malikhain tayong mga pinoy pagdating sa mga pagkain. Kung anu-ano ang naiimbentong pagkain para lang magkaroon ng laman ang tyan at para din kumita. Sa manok lang, parang buto at balahibo na lang yata ang hindi kinakain dito. Akalain mong yung nananahimik na balun-balunan ng manok eh nakuha pang ibalot sa harina, iprito at ibenta sa kalye? Yung kalamares na dati sa mga restaurants at food court mo lang makikita, ngayon makakain mo na anytime sa kalsada!

Sa mga uri ng pagkain na ibinebenta sa kalye at mga bangketa, malamang maisip natin isang araw kung ano naman kayang mga street foods ang posibleng maimbento at mauso sa mga darating na araw? Palong ng manok on stick? Talaba balls? Paniki Wings? Posible rin kayang maging street food ang dila ng baka, paa ng baboy o kaya yung antena ng ipis?

Hmmm. Yummy.

Friday, November 30, 2007

Paksiw

Bukas umpisa na ng buwan ng Disyembre.

...

...at malapit na naman ang Valentine's Day.

Naaalala ko noong Grade 1 pa ko, laging kasabay ng Valentine's Day ang Teachers' Day. Syempre laging bida ang mga titser kapag ganung araw. Karaniwan roses ang binibigay sa kanila. Hindi pa ko masyadong sweet nung Grade 1 ako. Grade 3 na yata ako nung nag-umpisa akong bumili ng bulaklak para sa Teachers' Day. Kaya't nung sumapit ang araw na yun that time, napansin kong nagkalat ang mga nagtitinda ng mga roses sa gate ng skul namin, kaya bumili ako ng ISA. Ibinigay ko ang nag-iisang bulaklak na yun sa peyborit kong teacher at death threat naman sa aking Math teacher.

Loko lang. Ü

Hindi ko alam kung meron talagang "Teachers' Day" na tinatawag. Bata pa ko nun, at walang kamuwang-muwang sa mundo. Noong tumuntong na 'ko ng hayskul (sa parehong eskwelahan) hindi ko namalayan na wala na palang Teachers' Day na sineselebreyt. Siguro inimbento lang ng skul na yun yung ganoong okasyon para hindi mag-premarital sex ang mga Grade 1 pag Valentine's Day.

...

...

Basahin nang malakas at mabilis (ang hindi sumunod panget):

PASKO, PAKSIW, PASKO, PAKSIW, PASKO, PAKSIW (repeat till fade)

...

...


Medyo asar na ko sa kwarto ng bahay na katabi lang ng kwarto ko kasi laging pinapatugtog ang "My Valentine" ni Martina McBride. Take note: Infinite Loop! Hindi tuloy ako masyadong makapag-concentrate ng maayos sa sinasalitype ko ngayon. Kaya naman napunta sa Valentine's Day ang mga una kong nasulat imbes na tungkol sa Pasko.

Grrr. Ako lang yata ang nalulungkot kapag pasko. Hindi naman ako christmas-hater. Ewan.

Balik ulit tayo nung Grade 1 pa ko. Noong mga panahong iyon, palibhasa around 5:30 ang uwian namin at maagang nagdidilim ang buong paligid, galak na galak ako kapag uwian na. Nakikita ko kasi ang daan ko pauwi na halos nababalutan ng christmas lights. Syempre musmos pa lang ako nun kaya aliw na aliw ako sa mga kumukutikutitap na mga ilaw.

Noong mga panahong iyon talagang maiisip mo kung gaano kasaya tayong mga pinoy kapag sumasapit ang pasko, pano ba naman Setyembre pa lang eh, halos kung saan ako lumingon may christmas lights:

Sa mga bintana, may christmas lights.

Sa mga pintuan, may christmas lights.

Sa mga pader, may christmas lights.

Sa mga gates, may christmas lights.

Sa mga poste, may christmas lights.

Sa mga puno, may christmas lights.

Sa mga flowers, may christmas lights.

Kahit puso ng saging, may christmas lights.

Ipis: (boses-ipis) bakit ako walang christmas lights?

(uuyy. nagboses-ipis ka no?)

Pero ngayon ibang-iba na. Noong minsang umuwi ako ng medyo late na, parang napansin kong wala akong nakitang mga christmas lights. Wala na yung mga makatawag-pansin na mga kutitap. Hindi na rin kami naglalagay ng mga christmas lights matagal na. Christmas tree na lang.

Iniisip ko tuloy na pambata lang siguro ang pasko. Aaminin ko na nung bata ako, excited talaga ako kapag pasko... kasi lagi ko hinihintay si Santa Claus... na hindi naman pala totoo! Paniwalang-paniwala ako nun na si Santa Claus ang naglalagay ng mga kendi sa medyas na sinasabit ko tuwing Christmas Eve. Kaya naman one christmas (nung bata pa rin ako) naisipan ko na gumawa ng letter para kay santa. Syempre binati ko muna siya ng merry christmas, sabay sabi kung gano siya kabait at kung gano ako kabait na bata. In the end, sinabi ko ang mga gusto ko matanggap sa pasko: Gameboy (yung classic, super uso 'to dati), damit, pantalon (sinabi ko rin sa letter yung size), sapatos (dinrowing ko naman yung paa ko sa isang pirasong papel kasi hindi ko pa alam dati yung size ng paa ko), at yung iba hindi ko matandaan. Tinupi ko ang sulat na yun at nilagay sa pinakamalaking medyas na nakita ko that time. Kung dati lagi ko sinasabit yung medyas ko sa tabi ng mga medyas ng mga pinsan ko, noon nag-solo ako. Baka kasi makita ng mga pinsan ko na may letter sa loob maki-gaya pa. Kinabukasan, walang laman ang medyas. Kahit kendi, wala. Napaka-optimistic ko nung bata ako kaya inisip ko na lang na baka hindi nakita ni santa yung medyas ko.

Kung tutuusin naging masaya na rin naman ang pasko ko kahit paano nung bata pa ko. Kahit wala yung nanay ko, sumasama ako sa mga pinsan ko kasama ang mga magulang nila kapag namamasko sa mga ninong at ninang nila. Kumbaga, sabit lang ako. Hindi ko kasi kilala ang mga ninong at ninang ko... hanggang ngayon. Malamang hindi rin nila ako kilala. Hindi sila pinakilala sa kin. Kaya hindi ko naranasan yung magmano sa mga 'ninong' at 'ninang'. Nakikimano lang ako nun sa kung sinong mga ninong at ninang na pagmamanuhan ng mga pinsan ko. Yung mga ninong at ninang nila talagang malaki ang binibigay na aguinaldo, minsan may kasama pang regalo. Sa 'kin wala. Simpleng "merry christmas sa'yo iho" lang. Mga kamag-anak ko lang ang nagbibigay sa kin ng aguinaldo. Kaya naman pag nagpalakihan na ng mga aguinaldo kaming magpipinsan, lagi akong talo.

Ganun lagi tuwing pasko nung bata pa ko.

Nitong mga nagdaang pasko, madalas ko pinapalano na umalis ng bahay at i-treat ko naman ang sarili ko sa araw ng pasko. Yayain ang mga kaibigan na pumunta sa mall, mamasyal, kumain, manood ng sine. Pero alam kong hindi sila papayag, dahil hindi papayag ang mga magulang nila na umalis sila sa araw ng pasko. Sa 'kin kasi walang pipigil. Wala dito ang nanay ko, wala akong tatay, yung lolo ko alam ko medyo magagalit kapag umalis ako pero wala na siya, yung lola ko naman alam kong maiintindihan ako, yung mga inaanak ko naman pwede kong iwanan na lang yung regalo/aguinaldo nila... kaya iniisip ko nun na kahit mag-isa ako aalis pa rin ako ng bahay at aaliwin na lang ang sarili. Pero naisip ko pa rin in the end na malungkot pa rin ang mag-celebrate ng pasko mag-isa.

...

Siguro nga, pambata lang ang pasko.

...


Maligayang pasko sa inyo! Ü
Been blogging for nearly 3 years, and this is my first about-christmas post.